You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.

Θεραπεία

Ναι υπάρχει θεραπεία για τη λευχαιμία. Θεραπεία με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Γίνεται σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα ή σε εξειδικευμένες ιατρικές μονάδες του νοσοκομείου, με εκπαιδευμένους ιατρούς και νοσοκόμες, με έμπειρο ψυχολόγο και κοινωνική λειτουργό. Η θεραπεία εξαρτάται από το είδος και με το πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια, για αυτό υπάρχουν διάφορα είδη θεραπείας όπως:
 

  • Χημειοθεραπείες, που είναι συνδυασμός φαρμάκων. Ο συνδυασμός των φαρμάκων, οι δόσεις, ο τρόπος χορήγησης και ο χρόνος χορήγησης, αναφέρονται ως πρωτόκολλα θεραπείας. Τα φάρμακα αυτά χορηγούνται κυρίως ενδοφλέβια δια μέσου ειδικών κεντρικών φλεβικών καθετήρων (καθετήρες Hickman), ή σπανιότερα από το στόμα. Η χημειοθεραπεία καταστρέφει τα αιμοποιητικά κύτταρα, υγιή και καρκινικά. Σημαντικό μέρος της θεραπείας της λευχαιμίας αποτελεί η προφύλαξη του Κεντρικού Νευρικού συστήματος η οποία περιλαμβάνει την χορήγηση ειδικών φαρμάκων (ενδοραχιαία έγχυση). Οι χημειοθεραπείες γίνονται εντός νοσοκομείου ή στο σπίτι ανάλογα με τη χημειοθεραπεία.
     
  • Ακτινοθεραπεία, που συνήθως είναι ολική, αλλά όχι πάντα, γίνεται πριν τη μεταμόσχευση με σκοπό να καταστρέψει όλα τα κύτταρα, φυσιολογικά και καρκινικά για να προετοιμάσει τον οργανισμό να δεχθεί το μυελό.
     
  • Μεταμόσχευση Υπάρχουν 2 είδη μεταμόσχευσης, η αλλογενής και η αυτόλογη. Το μόσχευμα μπορεί να είναι μυελός των οστών, το περιφερικό αίμα ή ο ομφάλιος λώρος.
     
  • Μεταμόσχευση μυελού των οστών (Αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων του αίματος). Η αλλογενής μεταμόσχευσή μυελού των οστών γίνεται με το μυελό κάποιου συμβατού δότη, που συνήθως είναι από τα μέλη της οικογένειας (αδέλφια), εφόσον υπάρχει συμβατότητα. Σε περιπτώσεις που πρέπει να γίνει αλλογενής μεταμόσχευση και δεν υπάρχει συμβατότητα με τα μέλη της οικογένειας, τότε αναζητείται συμβατός δότης μέσω διεθνούς τράπεζας δοτών μυελού. Στην αλλογενή μεταμόσχευση συλλέγονται περιφερικά ή μυελικά αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα από συμβατό δότη μυελού των οστών και χορηγούνται στον ασθενή κατά τη διαδικασία της μεταμόσχευσης. Η συλλογή γίνεται απ’ευθείας από τον μυελό του δότη, είναι ανώδυνη και γίνεται στο χειρουργείο με ήπια αναισθησία. Το άλλο είδος μεταμόσχευσης είναι η αυτόλογη μεταμόσχευση, η οποία γίνεται με τον μυελό του ίδιου του ασθενή. Στην αυτόλογη μεταμόσχευση δηλαδή, συλλέγονται αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα από τον ίδιο τον ασθενή πριν από την θεραπεία και επαναχορηγούνται πίσω στον ασθενή, μετά από υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας. Και στις δύο περιπτώσεις η μεταμόσχευση γίνεται ενδοφλέβιος, όπως γίνεται και η μετάγγιση αίματος. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών γίνεται σε περιπτώσεις όπου η ασθένεια δείχνει ότι θα ξαναεμφανιστεί και γίνονται σε ιατρικά κέντρα ή νοσοκομεία.
     
  • Μεταμόσχευση με τη συλλογή περιφερικών αρχέγονων κυττάρων, μία μέθοδος, που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια με μεγάλη επιτυχία. Στην περίπτωση της αλλογενής μεταμόσχευσης ο δότης λαμβάνει ειδικά φάρμακα για να κινητοποιηθούν τα αρχέγονα κύτταρα τα οποία βρίσκονται στο μυελό για να διοχετευτούν στο περιφερικό αίμα, μέσα στο κυκλοφοριακό σύστημα. Έπειτα μαζεύονται με ειδικό μηχάνημα και μεταμοσχεύονται στον ασθενή, μετά από ειδική θεραπεία. Το ίδιο συμβαίνει και στην αυτόλογη μεταμόσχευση από τον ίδιο τον ασθενή.
     
  • Άλλες θεραπείες είναι η μεταμόσχευση κυττάρων του ομφάλιου λώρου από νεογνά και με διάφορα φάρμακα για ορισμένα είδη λευχαιμίας.

Η θεραπεία διαρκεί από 1-3 χρόνια. Σε αρκετές περιπτώσεις ο ασθενής ξεκινά τη θεραπεία στο νοσοκομείο και τη τελειώνει στο σπίτι ή σε εξωτερικό ιατρείο. Όταν περάσουν 5 χρόνια μετά το τέλος της τελευταίας θεραπείας και δεν εμφανιστεί ξανά η ασθένεια, τότε συνήθως θεωρείται ότι ο ασθενής έχει θεραπευτεί τελείως και έχει τις ίδιες πιθανότητες να ασθενήσει ξανά, όπως ένας υγιής άνθρωπος που δεν είχε ασθενήσει ποτέ του με λευχαιμία.

Οι πιο πάνω μορφές θεραπείας, είναι αυτές που εφαρμόζονται και στην Κύπρο, εκτός από την αλλογενή μεταμόσχευση, που γίνεται στο εξωτερικό. Στην Κύπρο οι ασθενείς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της ασθένειας τους ή που χρειάζονται αλλογενή μεταμόσχευση παραπέμπονται στο εξωτερικό με βάση τις εκάστοτε διακρατικές συμφωνίες του κράτους με άλλες χώρες.